سامره علی‌نژاد، زنی مازندرانی، که قاتل فرزندش را در شهرستان نور در برابر دیدگان مردم بخشید، توسط شهرداری «مال‌تپه» استانبول در ترکیه به‌عنوان «مادر سال» انتخاب شد.

سامره بعد از اینکه به طرف قاتل فرزندش رفت یک سیلی به گوش او زد و سپس طناب‌دار را از گردن قاتل باز کرد و گفت او را می‌بخشد.

سامره بعد از اینکه به طرف قاتل فرزندش رفت یک سیلی به گوش او زد و سپس طناب‌دار را از گردن قاتل باز کرد و گفت او را می‌بخشد

روزنامه «شرق» در گزارش روز یکشنبه ۲۱ اردیبهشت نوشت: «سامره علی‌نژاد صبح روز سه‌شنبه ۲۶فروردین ۱۳۹۳وقتی مقابل دادسرای شهرستان نور رفت تا حکم قصاص قاتل فرزندش را در برابر چشم همشهری‌هایش اجرا کند در واپسین لحظات تصمیمی گرفت که با بازتابی جهانی همراه شد. سامره بعد از اینکه به طرف قاتل رفت یک سیلی به گوش او زد و سپس طناب‌دار را از گردن قاتل باز کرد و گفت او را می‌بخشد. پسر این زن که عبدالله نام داشت در سال ۸۶  در جریان نزاعی خیابانی توسط جوانی به نام بلال به قتل رسیده بود.»

این گزارش می‌افزاید: «سامره علی‌نژاد برای مردم استانبول فردی شناخته‌شده است و همه داستان زندگی او را می‌دانند. او طناب‌دار را از گردن قاتل فرزندش در حالی‌که قرار بود در خیابان اعدام شود، باز کرد. او جایزه فرهنگی مادر سال را دریافت کرد و از احساس خود به‌عنوان مادری که قاتل را بخشیده است سخن خواهد گفت.»

بر پایه این گزارش «مراسم تجلیل از سامره علی‌نژاد به‌عنوان مادر سال در ۱۱ماه مه ‌سال‌جاری میلادی (۲۱اردیبهشت) با حضور شهردار استانبول و جمعی دیگر از مقامات و شخصیت‌های ترکیه در مرکز فرهنگی “تورکان سایلان” در استانبول برگزار خواهد شد.»

با این حال سامره علی‌نژاد گفته به دلیل بیماری نمی‌تواند به ترکیه برود.

وی افزود: «از اینکه توانستم باعث افتخار کشورم باشم بسیار خوشحال هستم هرچند این بخشش به خاطر خدا بود اما همین که نام کشورم در جهان به شکل مثبت برده ‌شود بسیار جای خرسندی است.»

علی‌نژاد گفت: «چند روز پیش از سفارت ترکیه با شوهرم تماس گرفتند و گفتند همسرت به‌عنوان مادر برتر در ترکیه انتخاب شده ‌است و از شما دعوت می‌کنیم در مراسم تقدیر از او شرکت کنید. شوهرم اصرار داشت برویم اما چون دچار عفونت معده شده‌ام باید تحت‌نظر باشم و امکان اینکه بتوانم سفر بروم، وجود ندارد. من تشکر خودم را از مردم ترکیه ابراز می‌کنم و موضوع را به سفارت ترکیه هم اعلام کردم. خیلی دوست داشتم بروم و پیام آشتی و دوستی مردم ایران را برسانم اما قسمت نبود.»