درگذشت مهرداد اولادی؛ سوگ‌های پیاپی در فوتبال ایران

  • 19 آوریل 2016 - 31 فروردین 1395
Image copyright

مهرداد اولادی، بازیکن سابق تیم ملی ایران در سن سی سالگیدر تهران درگذشت.

علت مرگ او ایست قلبی اعلام شده است.

چنین اتفاقاتی در فوتبال ایران حالا به مشکلی بزرگ در جامعه ورزشی این کشور بدل شده است.

بدون تردید نمی‌توان به‌سادگی از این موضوع گذشت. چرا فوتبالیست‌های ایرانی در شرایط کنونی دچار چنین مشکلاتی می‌شوند؟

مهرداد اولادی به دلیل نامهربانی‌های فوتبال ایران دچار نوعی سردرگمی شده بود. جابجایی‌های او در باشگاه‌های مختلف در سال‌های گذشته نشان می‌داد که این بازیکن نتوانسته در هیچ‌یک از باشگاه‌هایش به آرامش برسد.

مشکلات مالی و عدم آشنایی با ظرایف روانشناسی بین بازیکنان و مربیان در فوتبال ایران معضل بزرگی است. عدم آموزش صحیح در سنین نوجوانی و جوانی موجب شده تا بازیکنان در باشگاه‌های ایرانی رفتار حرفه‌ای نداشته باشند و همین موضوع همواره یکی از دلایل اصلی اختلافات مربیان و بازیکنان است.

بازیکنان حتی در بالاترین سطح فوتبال اگر در میدان نباشند ناراحت می‌شوند و از خود عکس‌العمل نشان می‌دهند. در فوتبال حرفه‌ای دنیا بازیکنان ابتدا با مربی خود در این مورد صحبت می‌کنند. مربیان نیز از این موضوع استقبال می‌کنند و دلایل نیمکت نشینی را به بازیکن توضیح می‌دهند. اما در فوتبال ایران مربیان اعتقاد دارند که اگر به بازیکنان توضیح بدهند، قدرت رهبری خود را در تیم از دست می‌دهند. در مواردی مربیان نه تنها توضیحی نمی‌دهند بلکه بازیکن مورد نظر را تنبیه می‌کنند. همین موضوع آتش اختلاف مربیان و بازیکنان را بیشتر می‌کند.

Image copyright Mehr

زنده یاد اولادی از بازیکنانی بود که نسبت به این موضوع همواره عکس‌العمل نشان می‌داد. صرف نظر از مشکلات مالی که بیشتر بازیکنان و باشگاه‌های ایرانی با آن درگیرند یکی از دلایل اصلی جابجایی زیاد اولادی در باشگاه‌های ایران مخالفت او با نیمکت نشینی بود. اولادی در چند سال گذشته کمتر مورد توجه تیم‌های ایرانی قرار می‌گرفت و سرانجام با قراردادی که هیچ‌گونه درخواست مالی نداشت یک‌بار دیگر به عضویت ملوان درآمد.

اولادی در مقطعی سه ساله و به دلیل خدمت سربازی عضو این باشگاه بود و روزهای درخشانی را در این تیم سپری کرده بود و حتی توسط کارلوس کی روش به تیم ملی نیز دعوت شد. پس از درخشش در ملوان، حضور دوباره او در پرسپولیس، باشگاهی که اولین فعالیت حرفه‌ای خود را در آن شروع کرده بود، برایش خوش یمن نبود و پس از مدت کوتاهی از این تیم جدا شد و به نفت تهران پیوست.

اولادی طعم شیرین بازی در تیم‌های بزرگ را چشیده بود و استقلال بهترین مقصد برای او بود. حضور کوتاه‌مدت او در استقلال که برای رسیدن به آن حاضر شد حتی خودروی شخصی خود را بفروشد تا رضایت‌نامه‌اش را از باشگاه نفت بگیرد، نشان می‌داد که هدف اصلی او پول نبود. حضور نه چندان موفقیت‌آمیز او در استقلال در نهایت به جدایی انجامید و اولادی کاملاً از فوتبال دور شد.

اولادی در شرایطی که کاملاً از افسردگی رنج می‌برد به دنبال پناهگاهی بود تا دوباره به فوتبال که تمام زندگی‌اش بود بازگردد. حضوردر ملوان بدون هیچ درخواست مالی می‌توانست شروعی دوباره برای او باشد. اما اولادی نمی‌توانست نیمکت نشینی را تحمل کند. اختلافات دوباره او با کادر فنی ملوان که موجب جدایی موقتی او از این تیم شد اولادی را به انتها رساند.

خبر درگذشت او به دلیل ایست قلبی در بیمارستان نشان فشار روانی زیادی است که به این بازیکن وارد شده است.

ورزشکاران حرفه‌ای و خصوصا بازیکنان فوتبال نیازمند آموزش حرفه‌ای هستند تا بتوانند فشارهای روحی و روانی را تحمل کنند چون مشکلات روحی و روانی یکی از مهم‌ترین موضوعاتی است که کمتر در فوتبال ایران به آن توجه می‌شود.

مربیان فوتبال بیشتر از آنکه رهبر باشند باید حامی و پشتیبان بازیکنان باشند. بدون تردید نقشی که زیدان در رئال مادرید ایفا می‌کند می‌تواند الگویی مناسب برای تمامی مربیان دنیا باشد. زیدان در اولین تجربه مربیگری خود ارتباط عاطفی بسیار نزدیکی با بازیکنانش برقرار کرد و به همین دلیل رئال مادرید با هدایت زیدان در بحرانی‌ترین مقطع از این فصل دوباره به روزهای اوج خود بازگشت.

مربیان و مسئولین کادر فنی باشگاه‌های ایران نیز باید این موضوع را در نظر بگیرند که بازیکنان انسان‌هایی بسیار حساس هستند که در شرایط بحرانی نیازمند حمایت و همدردی‌اند.